لیفت گونه

بزرگ کردن سینه

امروزه شمار زیادی از خانم های خواهان سینه های بزرگتر و پرتر می باشند. دلایل برای انجام جراحی بزرگ سازی سینه در افراد بسیار گوناگون و از شخص به شخص متفاوت می باشند.

 برای نمونه هنگامی که اندازه سینه در قیاس با جثه شخص بسیار کوچک باشد و یا به دلیل  تغییر در شکل و حالت سینه پس از دوران بارداری و یا کاهش وزن زیاد. پس از پایان دوران شیر دهی گاها دیده می شود که غدد شیری شل شده و باعث افتادگی سینه و فرورفتگی در ناحیه بالایی سینه می گردد. این گونه شل شدن و افتادگی سینه در بانوان جوان سبب پیرتر نشان دادن سینه و نارضایتی شخص می شود.

با استفاده از پروتز سینه یا تزریق چربی و یا ترکیبی از هر دو آنها می توان اندازه سینه را نسبت به جثه هماهنگ کرد. بهترین و طبیعی ترین نتایج هنگامی به دست می آیند که مقدار چربی تزریق شده سنجیده و یا اندازه پروتز استفاده شده سایز معقول داشته و نه بسیار بزرگ و نه بسیار کوچک باشد.

اگر علاوه بر افتادگی و شل شدن غدد شیری پوست سینه نیز باز و کشیده شده باشد می بایست همزمان با بزرگ سازی لیفت سینه نیز انجام پذیرد.

جراحی بزرگ سازی سینه مختص به گروه سنی خاصی نبوده و می تواند در هر سنی انجام پذیرد. مشروط بر آنکه دوران رشد بدن پایان پذیرفته و اندازه نهایی سینه مشخص شده باشد.

چه انتظاری می توان از جراحی بزرگ سازی سینه داشت؟

اگر این جراحی توسط جراح متخصص انجام پذیرد غالباً می توان به یک فرم طبیعی سینه دست یافت. با انتخاب جایگاه مناسب برای پروتز می توان از قابل لمس بودن پروتز زیر پوست پس از جراحی جلوگیری کرد. بسته به شرایط بدنی و ارثی طول عمر نتیجه می تواند متغیر باشد. گذر سن و باردار شدن مجدد را می توان به عنوان دلایل تغییر در نتیجه عنوان نمود. به طور معمول نیاز به جراحی مجدد و تعویض پروتز در یک دوره زمانی حدود بیست سال پس از جراحی عنوان می شود.

پس از معاینه و مشاوره بیمار توسط جراح پلاستیک جایگاه مناسب پروتز برای بیمار مشخص می گردد.

جایگاه های قابل انتخاب شامل جایگاه زیر عضله سینه (ساب پکترال ـ subpectoral )، جایگاه زیر پوست عضله سینه (ساب فشیال ـ subfascial). جایگاه زیر غدد شیری (ساب گلندولار ـ subglandular ) و جایگاه دوگانه ( دوال پلین ـ dualplane ) می باشند.

در صورتی که از روش تزریق چربی برای بزرگ کردن سینه استفاده شود می بایست خاطر نشان کرد که چربی تزریق شده مانند چربی های موجود در دگر جاهای بدن با کاهش و یا افزایش وزن دستخوش تغییر قرار می گیرند و تغییر به همان نسبت کاهش و یا افزایش خواهند داشت.

انواع پروتزها:

دو نوع پروتز برای بزرگ سازی سینه رایج می باشند. در نوع اول در یک کپسول از جنس سیلیکون آب نمک فیزیولوژیک پر می شود و در نوع دوم ژلی از جنس سیلیکون.

پروتزهای سیلیکونی دارای فرم های متفاوت بوده و هنگام لمس بسیار طبیعی می باشند. امروزه با پیشرفت فرمول ژل های استفاده شده در این گونه پروتزها دیگر وحشت از خارج شدن ژل از کپسول سیلیکونی در صورت پاره شدن بی مورد می باشد.

این در صورتی است که پروتزهایی که با آب نمک فیزیولوژیک پر شده اند در صورت پارگی محتوی خود را که آب نمک می باشد از دست می دهند. این آب نمک بدون هیچ خطری توسط بدن جذب می شود. این نوع پروتزها در مقایسه با پروتز های سیلیکونی در هنگام لمس بیشتر محسوس می باشند و دیگر آنکه با گذشت زمان از حجم محتوی آنها کاسته می شود و گاهاً هنگام لمس صدای حباب به گوش می رسد.

هر دو نوع این پروتز ها می توانند دارای سطحی صیقلی و یا برجسته باشند. تفاوتی از نظر طول دوران نقاهت تاکنون گزارش نشده است.

چه ریسک هایی می بایست عنوان شوند؟

ریسک های نهفته در جراحی بزرگ سازی سینه اندک می باشند مشروط بر آنکه این جراحی توسط پزشک متخصص جراحی پلاستیک که دارای تجربه کافی در این جراحی می باشد انجام پذیرد.

از ریسک های شایان ذکر می توان به موارد زیر اشاره کرد:

CAPSULAR FIBROSIS (کپسل کنتراکچر) از آنجایی که پروتز برای بدن جسم خارجی به حساب می آید از طرف بدن به وسیله یک کپسول از جنس بافت پیوندی از دیگر بافت ها جدا می شود. بسته به نقشه ژنتیک شخص امکان این می رود که این کپسول تغییر فرم و بافت دهد که در نهایت باعث سفت شدن دردناک سینه همراه با تغییر فرم سینه می گردد تا جایی که حتی نیاز به تعویض پروتز می گردد.

بسته به جنس و کیفیت پروتز احتمال این می تواند باشد که سیلیکون به اصطلاح از لایه بیرونی کپسول خود عرق کند و به بافت های مجاور راه پیدا کند.

هنگام استفاده از پروتزهای بسیار بزرگ خطر این می رود که اعصاب حسی سینه دچار آسیب شوند، که اغلب زودگذر می باشند.

از دیگر موارد می توان به هماتوم، عفونت و به وجود آمدن سرم دور پروتز اشاره کرد. 

اقدامات توصیه شده پیش از انجام عمل:

– حداقل ۱۴ روز پیش از تاریخ جراحی می بایست با مشاوره پزشک معالج استفاده از داروهایی که خواص جلوگیری کننده از انعقاد خون را دارند قطع نمود.

– به حداقل رسانیدن مصرف نیکوتین و الکل ۴ هفته قبل از تاریخ عمل.

– در صورت وجود آلرژی و یا بیماری در حال معالجه حتما جراح خود را مطلع کنید.

– اگر به سرعت و بر اثر ضربات کوچک دچار کبودی می شوید حتما جراح خود را مطلع کنید.

– اگر تصمیم به کم کردن وزن و یا باردارشدن دارید حتما جراح خود را مطلع کنید.

– انجام دادن ماموگرافی و یا سونوگرافی جهت معاینه بافت سینه پیش از انجام جراحی توصیه می شود.

اقدامات توصیه شده پس از انجام عمل:

– بلافاصله پس از عمل جراحی ممکن است سینه ها سفت و دردناک و نیاز به استفاده از داروهای ضد درد باشد.

– تا ۶ هفته نیاز به استفاده از گن مخصوص سینه می باشد.

– در صورت قابل جذب نبودن نخ های بخیه پس از ۷ تا ۱۰ روز کشیده می شوند.

– برای جلوگیری از تیرگی خط بخیه می بایست تا ۶ ماه از نور مستقیم آفتاب و سولاریوم اجتناب کرد.

– بیمار پس از ۳ روز قادر به دوش گرفتن می باشد در حالی که شنا کردن برای ماه های نخست توصیه نمی شود.

– جهت پیشگیری از capsel fibrosis (کپسل کنتراکچر) توصیه می شود ۴-۶ هفته پس از عمل سینه را به آرامی ماساژ داد.


لیفت گونه

لیفت شکم

یک شکم صاف و کمر باریک که نشان از ورزشی بودن و سلامت  دارد، امروزه خواست بسیاری از مردم می باشد، ولی متاسفانه همیشه امکان دسترسی به آن توسط ورزش و رژیم غذایی تنها امکان پذیر نمی باشد. پس از کاهش وزن زیاد یا بارداری بدن به دلیل شل شدن و یا آسیب بافت پیوندی در لایه زیری پوست  قابلیت بازگرداندن پوست شکم به حالت اولیه را ندارد و در نتیجه پوست شکم شل، افتاده و پر چروک و ترک دار می شود.

همچنین شل شدن ماهیچه های شکم نیز می تواند یکی دیگر از عواقب اضافه وزن و بارداری باشد به خصوص ماهیچه های عمودی شکم که از هم دور می شوند و سبب افزایش محیط دور شکم می گردند. این تغییرات حتی با سخت ترین تمرینات نیز قابل بازگشت نمی باشند.

با کمک جراحی ابدومینوپلاستی می توان فرم شکم را بهبود داد. پوست شل شده به طرف پایین کشیده و اضافه آن بریده و برداشته می شود. ناف جای تازه خود کاشته می شود و ماهیچه های از هم فاصله گرفته به هم باز گردانده می شوند.

پی آمدهای لیفتینگ شکم:

لیفتینگ شکم وسیله ای برای وزن کم کردن نمی باشد. اغلب همزمان با لیفتینگ نیاز به لیپوساکشن نیز می باشد. بهترین نتیجه در بیماران لاغری که دچار افتادگی پوست شکم می باشند به دست می آید. خط بخیه افقی و تقریبا بلند ناشی از جراحی بالای محل رویش موهای آلت تناسلی قرار می گیرد که به آسانی توسط شورت پوشش داده می شود.

ریسک های نهفته در لیفتینگ شکم:

ریسک های نهفته در جراحی لیفتینگ شکم اندک می باشند مشروط بر آنکه این جراحی توسط پزشک متخصص جراحی پلاستیک که دارای تجربه کافی در این جراحی می باشد انجام پذیرد.

تورم و کبودی، عفونت زخم و خونریزی، باز شدن زخم همراه با پهن شدن خط بخیه، خطر ترومبوز و آمبولی از جمله ریسک های شایان ذکر می باشند.

توصیه های پیش از جراحی شکم:

حداقل ۱۴ روز پیش از تاریخ جراحی می بایست با مشاوره پزشک معالج استفاده از داروهایی که خواص جلوگیری کننده از انعقاد خون را دارند قطع نمود.

به حداقل رسانیدن مصرف نیکوتین و الکل ۴ هفته قبل از تاریخ عمل

در صورت وجود آلرژی و یا بیماری های در حال معالجه حتما جراح خود را مطلع کنید.

اگر به سرعت و بر اثر ضربات کوچک دچار کبودی می شوید حتما جراح خود را مطلع کنید.

توصیه های پس از جراحی:

پس از جراحی مدت زیادی از لگن استفاده نکنید و تلاش کنید حتی در صورت امکان عصر روز جراحی با استفاده از کمک همراهان حداقل برای رفتن به توالت از جای برخیزید و از روز بعد در راهرو بیمارستان پیاده روی کوچکی داشته باشید.

در صورت قابل جذب نبودن بخیه ها پس از ۱۲ ـ ۱۰ روز کشیده می شوند.

به مدت یک هفته استراحت در منزل توصیه می شود.

برای مدت  ۶ هفته پس از جراحی نیاز به بستن گن شکم می باشد.

به مدت ۱۰ ـ ۸ هفته از برداشتن بار سنگین و فعالیت ورزشی من جمله شنا خودداری شود.

به مدت ۱۲ هفته از حمام آفتاب گرفتن و سولاریوم اجتناب شود.

 


لیفت گونه

لیپوساکشن یا چربی کشی

گروهی از چربی های سرسخت را حتی با رژیم غذایی و ورزش منظم نیز نمی توان از بین برد. اغلب این چربی ها در نواحی مانند شکم، پهلو، ران پا، بازوها و گردن انباشته می شوند که بسیار در دید می باشند و از این طریق موجبات نارضایتی اشخاص را فراهم می آورند. پستی و بلندی و ترک های پوست گاها این گونه چربی ها را همراهی می کنند.

این گونه چربی ها نه تنها بر روی ظاهر شخص بلکه بر روی  حس اعتماد به نفس آنان نیز تاثیر منفی می گذارند.  تجمع زیاد از حد این گونه چربی  می تواند حتی سبب کاهش خون رسانی به پوست و در نتیجه پایین آمدن کیفیت پوست گردد.

مسبب اصلی در این میان چربی زیر پوست می باشد که نه بوسیله کم کردن کالری مصرفی و نه توسط بیشتر سوزاندن کالری برای مثال با ورزش قابل مبارزه نمی باشند.

با انجام عمل لیپوساکشن یا همان چربی کشی می توان هدفمندانه این گونه بافت چربی را از زیر پوست در آورده و بدن را تا حدی به شکل دلخواه نزدیک کرد. بالاترین جواب دهی را لیپوساکشن در نواحی شکم، پهلو و غبغب دارد.

پی آمدهای لیپوساکشن:

در اغلب موارد لیپوساکشن به دلیل زیباسازی فرم بدن انجام می پذیرد. پیش از عمل حتما برای خود روشن سازید دلیل اصلی شما از انجام لیپوساکشن چیست. حتما با جراح خود درباره تصور خود از نتیجه عمل  صحبت کنید و از او بخواهید درباره نتایج ممکن و مرز های موجود  در لیپوساکشن برای شما توضیح دهد.

اگر تنها به دنبال راهی برای کاهش وزن می باشید مسلماً لیپوساکشن راه درستی برای شما نمی باشد. هدف از لیپوساکشن  کشیدن سلول های چربی ها تا دانه آخر نمی باشد، بلکه بوجود آوردن سطح هموار و هماهنگ با بدن شما است. هنر جراح متخصص شما می بایست علاوه بر مهارت در انجام لیپوساکشن در تصمیم این نیز باشد که چه مقدار چربی از شما برداشته شود و چه مقدار بماند.

لیپوساکشن مختص سن خاصی نمی باشد و تنها پیش شرط آن داشتن پوستی سفت و انعطاف پذیر می باشد.

ریسک های نهفته در لیپوساکشن:

ریسک های نهفته در جراحی لیفتینگ شکم اندک می باشند مشروط بر آنکه این جراحی توسط پزشک متخصص جراحی پلاستیک که دارای تجربه کافی در این جراحی می باشد انجام پذیرد.

پس از لیپوساکشن ممکن است نواحی ساکشن شده تا مدتها دچار تغییر حس شوند که این امری طبیعی بوده و به مرور زمان از بین می رود.

در صورت مستعد بودن بدن برای اسکارهای بدفرم و همچنین نپوشیدن منظم گن امکان این می رود که به جای دستیابی به یک سطح هموار سطح ناحیه ساکشن شده ناهموار و نامنظم گردد. در صورتی که این ناهمواری ها پس از چند هفته از بین نروند نیاز به انجام ساکشن مجدد می باشد.

در مواردی بسیار اندک  آمبولی توسط سلول های چربی گزارش گردیده است.

توصیه های پیش از جراحی:

حداقل ۱۴ روز پیش از تاریخ جراحی می بایست با مشاوره پزشک معالج استفاده از داروهایی که خواص جلوگیری کننده از انعقاد خون را دارند قطع نمود.

به حداقل رسانیدن مصرف نیکوتین و الکل ۴ هفته قبل از تاریخ عمل

در صورت وجود آلرژی و یا بیماری در حال معالجه حتما جراح خود را مطلع کنید.

اگر به سرعت و بر اثر ضربات کوچک دچار کبودی می شوید حتما جراح خود را مطلع کنید

توصیه های پس از جراحی:

پس از جراحی برای مدت  ۸ ـ ۶ روز نیاز به پوشیدن گن مخصوص می باشد که بوسیله آن از بوجود آمدن و تجمع سرم میان سطح پوست و حفره های بوجود آمده زیر پوستی جلوگیری می شود.

مانند هر جراحی دیگر پس از لیپوساکشن نیز نواحی عمل شده دارای کبودی و تورم می باشند. کمپرس سرد برای بهبود سریع تر کبودی توصیه می شود.

در اثر تجمع مایع لنفی در بافت های ساکشن شده امکان دارد در روزهای نخست پس از عمل دچار اضافه وزن ناچیزی گردید که پس از گذشت یک هفته دوباره به حالت عادی بازخواهد گشت.

قضاوت در مورد نتیجه نهایی لیپوساکشن ابتدا پس از گذشت ۹ ـ ۶ ماه امکان پذیر می باشد.

پس از جراحی مدت زیادی از لگن استفاده نکنید و تلاش کنید حتی در صورت امکان عصر روز جراحی با استفاده از کمک همراهان حداقل برای رفتن به توالت از جای برخیزید و از روز بعد در راهرو بیمارستان پیاده روی کوچکی داشته باشید.

در صورت قابل جذب نبودن بخیه ها پس از۱۰ ـ ۸ روز کشیده می شوند.

به مدت یک هفته استراحت  در منزل توصیه می شود.

به مدت ۱۰ ـ ۸ هفته از برداشتن بار سنگین و فعالیت ورزشی من جمله شنا خودداری شود.

 


لیفت گونه

کوچک کردن و لیفت سینه آقایان

ژاینکومستی به بیماری یا عارضه ای القاب می شودکه در آن غدد سینه مرد بر اثر بر هم هوردن تعادل

بین هورمون های مردانه و زنانه و افزایش هورمون زنانه مانند غدد شیری در سینه زنان بزرگ میگردد و به سینه آقایان ظاهری زنانه می بخشد.

معمولا این عارضه هر دو سینه را در بر می گیرد ولی گاها پیش می آید که تنها یک طرف از سینه دچار این عارضه گردد. در سنین بلوغ غریب به ۵۰٪ از نوجوانان به صورت گذرا دچار این عارضه می گردند. این عارضه حتی در نوزادان نیز به دلیل انتقال هورمون مادر به نوزاد به صورت گذرا دیده می شود. در سنین بالا هم شماری از مردان به دلیل بالا رفتن هورمون استروژن دچار این عارضه می شوند.

از دیگر دلایل بوجود آمدنژاینکوماستی میتوان به اضافه وزن، بیماری های مزمن کلیه و کبد، داروهای محتوی هورمون استروژن و همچنین مصرف الکل و مواد مخدر مانند ماریجوانا اشاره کرد. یکی از دلایل بسیار نادر ژاینکومستی ابتلا به سرطان پستان می تواند باشد. همچنین هورمون درمانی در افرادی که مبتلا به سرطان پستان می باشند ازدیگر دلایل این عارضه می تواند باشد.

در صورتی که با کاهش وزن یا قطع داروهای مسبب ژاینکومستی فرم زنانه سینه به حالت مردانه و اولیه خود بازنگردد می بایست پیش از آنکه پوست سینه گسترش یابد و سینه دچار افتادگی گردد غدد سینه را توسط جراحی تخلیه کرد. معمولا همزمان با تخلیه این غدد برای به دست آوردن سطحی هموار بافت های مجاور نیز  توسط لیپوساکشن مورد جراحی قرار می گیرند.

اگر زنانه شدن و افتادگی سینه به دلیل بزرگ شدن غدد نبوده و تنها تجمع بی رویه چربی عامل بزرگ و زنانه شدن سینه در مردان باشد به آن پسویدوژاینکومستی گفته می شود و در صورتی که گشادی پوست و یا افتادگی بیش از حد سینه موجود نباشد مو توان به وسیله لیپوساکشن تنها آن را مداوا نمود.

ریسک های نهفته در جراحی ژاینکومستی:

ریسک های نهفته در جراحی کوچک کردن و لیفت سینه در آقایان اندک می باشند مشروط بر آنکه این جراحی توسط پزشک متخصص جراحی پلاستیک که دارای تجربه کافی در این جراحی می باشد انجام پذیرد.

از ریسک های شایان ذکرمی توان به موارد زیر اشاره کرد:

هماتوم، عفونت، تو رفتگی نوک سینه بعد از عمل و آشکار ماندن خط بخیه.

توصیه های پیش از جراحی:

حداقل ۱۴ روز پیش از تاریخ جراحی می بایست با مشاوره پزشک معالج استفاده از داروهایی که خواص جلوگیری کننده از انعقاد خون را دارند قطع نمود.

به حداقل رسانیدن مصرف نیکوتین و الکل ۴ هفته قبل از تاریخ عمل.

در صورت وجود آلرژی و یا بیماری در حال معالجه حتما جراح خود را مطلع کنید.

اگر به سرعت و بر اثرضربات کوچک دچار کبودی می شوید حتما جراح خود را مطلع کنید.

اگر تصمیم به کم کردن وزن دارید حتما جراح خود را مطلع کنید.

انجام دادن ماموگرافی و یا سونوگرافی جهت معاینه بافت سینه پیش از انجام جراحی توصیه می شود.

توصیه های پس از جراحی:

بلافاصله پس از عمل جراحی ممکن است سینه ها سفت و دردناک و نیاز به استفاده از داروهای ضد درد باشد.

تا ۲ هفته نیاز به استفاده از گن مخصوص سینه می باشد.

در صورت قابل جزب نبودن نخ های بخیه پس از ۷ تا ۱۰ روز کشیده می شوند.

برای جلوگیری از تیرگی خط بخیه می بایست تا ۶ ماه از نور مستقیم آفتاب و سولاریوم اجتناب کرد.

بیمار پس از ۳ روز قادر به دوش گرفتن می باشد در حالی که شنا کردن برای ماه های نخست توصیه نمی شود.

 


لیفت گونه

لیفت یا بالا کشیدن سینه

پوست با گذر زمان دچار کاهش خاصیت های انعطاف پذیری و سفتی خود می گردد. این رد پای زمان را نه تنها در ناحیه صورت بلکه در دیگر نواحی بدن از جمله ناحیه سینه هم می توان مشاهده کرد. پیش از هر چیز بارداری، شیردهی و یا کاهش زیاد وزن زیاد سبب شل و افتاده شدن سینه می شوند.

اگر شخصی از شل شدن و یا افتادگی بیش از حد سینه رنج می برد می تواند با مراجعه به جراح پلاستیک این مشکل را از میان بردارد. جراحی لیفتینگ سینه مختص به گروه سنی خاصی نبوده و می تواند در هر سنی انجام پذیرد، مشروط بر آنکه دوران رشد بدن پایان پذیرفته و اندازه نهایی سینه مشخص شده باشد. با جدا کردن پوست اضافه از ناحیه زیرین سینه و انتقال نوک سینه به بالا می توان فرم سینه را جوانسازی کرد. جابجایی نوک سینه همراه با اعصاب و عروق مربوطه انجام می پذیرد و اختلالی در حس آن به وجود نمی آورد. غالبا همزمان با لیفتینگ سینه عمل بزرگ و یا کوچک کردن سینه نیز انجام می پذیرد.

بسته به بزرکی و نوع بافت غالب در سینه شیوه های متفاوتی برای انجام این جراحی موجود می باشند. اینکه خط بخیه کجا قرار گیرد بستگی به مقداری که سینه می بایست به بالا کشیده شود و همچنین خواسته بیمار دارد.

غالبا از یکی از چهار تکنیک زیر استفاده می شود:

ـ برش حلقوی دور نوک سینه (بنلی)

ـ برش عمودی (لژور)

ـ برش L مانند

ـ برش T مانند

در هر سه تکنیک نوک سینه به سمت بالا منتقل و در صورت نیاز کوچک می گردد.

پی آمدهای جراحی لیفتینگ سینه:

اگر تصمیم به انجام جراحی لیفتینگ سینه دارید پیش از هر چیز در انتخاب جراح خود دقت به خرج دهید. از آنجایی که با انجام این عمل فرم سینه شما به صورت دايمی تغییر می کند لذا پیش از عمل حتماً با یک متخصص جراحی پلاستیک مشاوره کنید تا با چشم باز و آگاهی کامل اقدام به انجام این عمل نمایید.

عواملی مانند بالا رفتن سن. کاهش و یا افزایش وزن و همچنین نیروی جاذبه زمین می توانند با گذر زمان باعث تغییر در نتیجه جراحی شوند. دیده یا ندیده شدن خط بخیه بستگی به نوع برش جراح و جنس پوست بیمار دارد.

چه ریسک هایی می بایست عنوان شوند؟

ریسک های نهفته در جراحی لیفتینگ سینه اندک می باشند مشروط بر آنکه این جراحی توسط پزشک متخصص جراحی پلاستیک که دارای تجربه کافی در این جراحی می باشد انجام پذیرد.

از ریسک های شایان ذکر می توان به موارد زیر اشاره کرد:

تورم، هماتوم، عفونت، تاخیر در بهبود زخم، کلویید، اختلال در حس.

اقدامات لازم پیش از عمل:

از آنجایی که امکان اختلال در امر شیر دهی را پس از انجام لیفتینگ سینه به طور کامل نمی توان رد کرد بهتر است انجام این عمل را به پس از بارداری و پایان دوره شیردهی موکول کرد.

حداقل ۱۴ روز پیش از تاریخ جراحی می بایست با مشاوره پزشک معالج استفاده از داروهایی که خواص جلوگیری کننده از انعقاد خون را دارند قطع نمود.

به حداقل رسانیدن مصرف نیکوتین و الکل ۴ هفته قبل از تاریخ عمل

در صورت وجود آلرژی و یا بیماری در حال معالجه حتما جراح خود را مطلع کنید.

اگر به سرعت و بر اثر ضربات کوچک دچار کبودی می شوید حتما جراح خود را مطلع کنید.

اگر تصمیم به کم کردن وزن و یا باردارشدن دارید حتما جراح خود را مطلع کنید.

انجام دادن ماموگرافی و یا سونوگرافی جهت معاینه بافت سینه پیش از انجام جراحی توصیه می شود.

اقدامات توصیه شده پس از انجام عمل:

بلافاصله پس از عمل جراحی ممکن است سینه ها سفت و دردناک و نیاز به استفاده از داروهای ضد درد باشد.

تا ۶ هفته نیاز به استفاده از گن مخصوص سینه می باشد.

در صورت قابل جزب نبودن نخ های بخیه پس از ۷ تا ۱۰ روز کشیده می شوند.

برای جلوگیری از تیرگی خط بخیه می بایست تا ۶ ماه از نور مستقیم آفتاب و سولاریوم اجتناب کرد.

بیمار پس از ۳ روز قادر به دوش گرفتن می باشد در حالی که شنا کردن برای ماه های نخست توصیه نمی شود.

نتیجه نهایی عمل را حداقل ۶ ماه پس از عمل جراحی می توان انتظار داشت.

 


لیفت گونه

کوچک کردن سینه

اگرچه بزرگ بودن سینه در اکثر جوامع یکی ازنشانه های زیبایی اندام در بانوان به حساب می آید ولی سینه بسیار بزرگ  باعث افتادگی فرم و ایجاد درد درناحیه گردن و کمرو همچنین عفونت های پوستی در ناحیه زیر سینه می گردد. از دگر عواقب بزرگی بیش از حد سینه می توان به فشار روحی-روانی ناشی از نگاه مردم  به سینه این اشخاص اشاره کرد. اندازه سینه در افراد عمدتا ارثی می باشد. در برخی از افراد اندارزه سینه از ابتدا بزرگ می باشد و در شماری دیگر این برزکی نخست پس از پایان دوران شیردهی خود را نمایان می کند. راهکارهایی مانند رژیم های غذایی تاثیر چندانی در کوچک کردن سینه ندارند و گاها تنها باعث بر هم خوردن تناسب  بین اندارم ها و سینه ها می شود. این افراد حتی با داشتن وزن مناسب در یافتن لباس مناسب دچار مشکلات عدیده می باشند.

 

راه حل:

با انجام جراحی کوچک کردن سینه می توان این دردها و فشارهای روحی را به طور دايمی درمان کرد.

جراحی کوچک کردن سینه مختص به گروه سنی خاصی نبوده و می تواند در هر سنی انجام پذیرد. مشروط بر آنکه دوران رشد بدن پایان پذیرفته و اندازه نهایی سینه مشخص شده باشد.

چگونگی جراحی:

با جدا کردن قسمتی از پوست. بافت چربی و غدد شیری از ناحیه پایین سینه می توان سینه بزرگ را تبدیل به یک سینه با سایز و فرمی زیبا وهماهنگ با بدن نمود. باانتقال نوک سینه به بالا می توان فرم سینه را جوانسازی کرد. جا بجایی نوک سینه همراه با اعصاب و عروق مربوطه انجام می پذیرد و اختلالی در حس آن به وجود نمی آورد.

نتایج قابل دسترسی:

کوچک سازی تا اندازه کاپ A تا D امکان پذیر می باشد. ماندگاری اندازه های کوچکتر معمولا بیشتر از اندازه های بزرگ است. اندازه های بزرگ تر پس از مدتی مجدد دچار افتادگی می شوند. غالبا رضایت افراد از نتایج جراحی شان بسیار بالا است و به سرعت اندازه جدید سینه خود را به عنوان اندازه همیشه داشته می پذیرند. نکته مهم قابل اشاره این است که با انجام این عمل روند پیری متوقف نمی شود و پس از گذشت مدتی سینه طبق روال عادی دچار افتادگی می شود.

بیهوشی و مدت اقامت:

به طور معمول جراحی بوسیله بیهوشی عمومی انجام می شود و اغلب بیمار برای مدت ۱ تا ۲ شب نیازمند بستری می باشد.

اقدامات لازم پیش از عمل:

– حداقل ۱۴ روز پیش از تاریخ جراحی می بایست با مشاوره پزشک معالج استفاده از داروهایی که خواص جلوگیری کننده از انعقاد خون را دارند قطع نمود.

– به حداقل رسانیدن مصرف نیکوتین و الکل ۴ هفته قبل از تاریخ عمل

– در صورت وجود آلرژی و یا بیماری در حال معالجه حتما جراح خود را مطلع کنید.

– اگر به سرعت و بر اثرضربات کوچک دچار کبودی می شوید حتما جراح خود را مطلع کنید.

– اگر تصمیم به کم کردن وزن و یا باردارشدن دارید حتما جراح خود را مطلع کنید.

– انجام دادن ماموگرافی و یا سونوگرافی جهت معاینه بافت سینه پیش از انجام جراحی توصیه می شود.

جراحی: 

تکنیک مورد انتخاب برای جراحی از شخص به شخص متفاوت می باشد. به طور معمول یک برش دور هاله سینه و برش دیگر از زیر هاله سینه تا خط زیر سینه داده می شود که به اصطلاح برش عمودی و یا لژور خوانده می شود.

برش دیگری که بیشتر برای سینه های  بسیار بزرگ مورد استفاده قرار می گیرد، برش T برعکس می باشد، که علاوه بر برش عمودی یک برش افقی هم در زیر خط سینه دارد.

وزن براشته شده از هر سینه می تواند از چند گرم تا ۱،۵ کیلوگرم متغیر باشد. بخیه بطور پنهان در لایه خود پوست انجام می شود. به طور معمول شلنگ هایی جهت تخلیه سرم و یا خون باقی مانده در محیط زخم گذاشته می شوند که پس از ۱ تا ۲ روز کشیده می شوند. زمان جراحی معمولا بین ۲ تا ۳ ساعت می باشد.

عوارض قابل ذکر:

– پهن و زشت شدن خط بخیه

– احتمال عفونت و نیاز مجدد به باز کردن زخم

– احتمال نیاز به جراحی مجدد جهت بهبود نتیجه

– تورم و یا سفتی در بافت سینه که می تواند مدت زیادی به طول بیانجامد

– احتمال بی حسی موقت تا چند وقت پس از جراحی

اقدامات توصیه شده پس از انجام عمل:

– بلافاصله پس از عمل جراحی ممکن است سینه ها سفت و دردناک و نیاز به استفاده از داروهای ضد درد باشد.

– تا ۶ هفته نیاز به استفاده از گن مخصوص سینه می باشد.

– در صورت قابل جزب نبودن نخ های بخیه پس از ۷ تا ۱۰ روز کشیده می شوند.

– برای جلوگیری از تیرگی خط بخیه می بایست تا ۶ ماه از نور مستقیم آفتاب و سولاریوم اجتناب کرد.

– بیمار پس از ۳ روز قادر به دوش گرفتن می باشد در حالی که شنا کردن برای ماه های نخست توصیه نمی شود.

– نتیجه نهایی عمل را حداقل ۶ ماه پس از عمل جراحی می توان انتظار داشت.