lift-abro

لیفت ابرو

ابروهای زیبا و نقش دار جلوه خاصی به چهره شخص می بخشند. ابروهای افتاده و خط اخم آشکار بر عکس از جلوه صورت می کاهند و باعث خسته و بی حوصله به نظر رسیدن صورت می گردند.

چرا می بایست خسته, بی حوصله و اخم آلود به نظر برسیم هنگامی که احساس هیچ یک از اینها را در خود نداریم؟

با انجام لیفتینگ ابرو جراح پلاستیک قادر است جلوه از دست رفته ابروها و همراه با آن شادابی را مجدد به شما بازگرداند. خط بخیه بواسطه قرار گرفتن در ناحیه رویش موی سر از دید پنهان خواهد ماند. پوست ناحیه پیشانی بالای ابروها از بافت زیرین خود جدا می گردد و پس از بالا کشیدن و برش مقدار پوست اضافه دوباره بخیه می شود.

دكتر ميرمحمدمهدى

lipomatic

ليپوساكشن؟ ليپوماتيك؟ ليزرليپوليز؟ هيدروجت؟

واژه ليپو در زبان لاتين به معناى چربى و واژه ساكشن به معناى مكش مى باشد. تركيب اين دو معنى كشيدن چربى ها به وسيله نيروى مكش را دارد. همانگونه كه مى دانيد ليپوساكشن به عمل بسته ( بدون برش ) چربى كشى يا چربى برداشتن گفته مى شود

در اين روش نخست پس از مشاوره مفصل و دقيق توسط جراح پلاستيك و زيبايى نقاطى كه مراجعه كنند خواهان برداشت چربى از آنها مى باشد مشخص و به وسيله ماژيك علامت گذارى مى شوند. اين جراحى هم مى تواند با بيهوشى و هم بدون بيهوشى كامل، يا با استفاده از بى حسى موضعى همراه با سديشن و يا حتى بدون سديشن انجام پذيرد. مهم ترين عامل در تصميم گيرى براى داشتن يا نداشتن بيهوشى وضعيت جسمى و روحى مراجعه كننده و همچنين وسعت مورد درمان مى باشد

براى اينكه چربى ها راحت تر از داربست بافت پيوندى بيرون بيايند و خونريزى در محيط مورد درمان به حداقل برسد و پس از عمل شخص درد زيادى نداشته باشد در مناطق ترسيم شده ماده اى به نام تاموسنت تزريق مى شود كه اين ماده شامل داروى بى حسى موضعى، داروى تنگ كننده عروق و سرم آب نمك و ماده ديگرى به نام ناتريوم هيدروژن كربنات كه باعث بزرگ شدن و تركيدن سلول هاى چربى مى گردد مى باشد

پس از تزريق به مدت بيست دقيقه تا نيم ساعت منتظر تاثيرگذارى اين ماده مى بايست ايستاد، سپس پس از ايجاد برش هاى كوچك براى ورودى سوزن هاى مكش كار چربى كشى آغاز مى گردد

بسته به وضع جسمانى شخص مقدار چربى مكش شده در يك جلسه تا دو الى سه ليتر مى تواند متغير باشد. برداشتن بيش از اين مقدار در يك جلسه به دليل احتمال بروز عوارض جانبى توصيه نمى گردد

پس از عمل منطقه ساكشن شده تا مدتى ازبيرون بى حس و از درون دردناك مى باشد كه با گذشت زمان از بين مى روند

حداقل مدت دو هفته مى بايست گن مخصوص به تن كرد و از فعاليت هاى سنگين بدنى خوددارى كرد

هرچند اين كار اصول ساده اى دارد ولى اگر توسط متخصص (جراح پلاستيك و زيبايى) انجام نشود مى تواند عوارض ناخوشايندى مانند ناهموارى سطح پوست و يا حتى آسيب به پوست شود كه نياز به درمان مجدد پيدا كنند

.در ليپوماتيك سوزن مكش چربى داراى ويبره مى باشد

در ليزر ليپوليز نخست توسط سوزن مخصوص يك الكترود ليزر به منطقه مورد درمان وارد مى شود و سپس اشعه ليزر به اين منطق تابيده مى شود كه موجب آب شدن چربى در اين نواحى مى گردد تا به وسيله ساكشن راحت تر كشيده شوند

در سيستم هيدروجت آب نمك با فشار به سلول هاى چربى مورد درمان پاشيده مى شود كه باعث شسته شدن اين سلول ها از بافت پيوندى مى گردد تا به وسيله مكش راحتتر كشيده شوند

همانطور كه مى بينيد در تمامى اين سيستم ها كار اصلى را مايع تاموسنت و سيستم مكش انجام مى دهند و چيزهاى ديگر به صورت آپشن روى اين دستگاه ها نصب شده اند كه به سليقه جراح و بسته به تجربه او انتخاب و استفاده مى شوند

در انتخاب جراح خود هوشمندانه تصميم بگيريد. نتيجه جراحى زيبايى را با انتخاب جراح نامتخصص تبديل به جراحى زشتى نكنيد. ليپوساكشن جزء تخصص جراح پلاستيك و زيبايى مى باشد

دكتر ميرمحمدمهدى

کبودی ،گودی یا پف زیر چشم

کبودی ،گودی یا پف زیر چشم

کبودی و گودی زیر چشم یکی از مشکلات بسیار رایج و آزار دهنده در بین مردم می باشد.
جراحان پلاستیک و زیبایی ،متخصصان پوست و مو ،چشم پزشکان مراجعه کنندگان بسیاری به این دلیل دارند.
دلایل بوجود آمدن و بسته به آن نیز راه های درمان این مشکل بسیار متنوع می باشد.
کبودی زیر چشم می تواند به تنهایی و یا همراه گودی زیر چشم وجود داشته باشد.
فرم های کبودی چشم را به عنوان مثال می توان به این گونه دسته بندی نمود: کبودی
ـ به دلیل پیری پوست و افتادگی پلک ها
ـ به دلیل کم شدن بافت چربی در زیر پلک ها و صورت و مشخص شدن استخوان بندی صورت
ـ به دلایل ارثی یا قومی، در بعضی از اقوام کبودی زیر چشم بیشتر به چشم می خورد.
ـ به دلیل بیماری های داخلی و کمبود ویتامین ،ملانین آهن خون
ـ به دلیل کمبود خواب ،مصرف بیش از حد الکل ،غم و غصه بیش از حد و تغذیه نا مناسب
اغلب چندین دلیل همزمان باعث بوجود آمدن این نا فرمی در طرف چشم می گردد.

پف زیر چشم

پف زیر به تورم و بر آمدگی پلک پایین اطلاق می شود.اغلب این پف ناشی از تغیرات بافت چربی می باشد، ولی دلایل دیگری مانند تجمع مایع لنفاوی،  بزرگ شدن ماهیچه حلقوی دور چشم، افتادگی پوست و یا رشد پوست در این منطقه و همچنین گاهأ به دلیل بیماری های پوستی می باشد.
تورم با پف زیر چشم به دو دسته تقسیم می شود:
دسته اول: یا تورم حاد می تواند دلایلی مانند عفونت ، آلرژی و یا وجود یک جسم خارجی داشته باشد و به سرعت توسط متخصص قابل درمان می باشد.
دسته دوم: پف یا تورم مزمن اما بیشتر دلایلی مانند تجمع بیش از اندازه چربی اطراف چشم و افتادگی بافت پیوندی و یا بزرگ شدن ماهیچه حلقوی دور چشم داشته باشند که درمان آنها طولانی تر و سخت تر از همنوع حاد خود می باشد.

درمان از بین بردن کبودی، گودی و پف زیر چشم

پیش از هر چیز می بایست پس از معاینه دقیق در صورت امکان دلایل بیماری شناسایی و آنها را از میان برداشت. برای نمونه اگر  پف زیر چشم بر اثر آلرژی باشد، می بایست مشخص کرد این آلرژی به کدام یک از موارد مصرفی می باشد، آیا به مایع لنز یا خود لنز و یا لوازم  آرایشی و یا به ذرات و گرد و غبار موجود در هوا و پس از آن از مصرف و یا تماس با آنها جلوگیری کرد.  
 همانگونه که اشاره شد ماساژ این ناحیه به سمت غدد لنفاوی مربوط (غده پاروتید و غدد لنفاوی زیر فک) می تواند در کاهش  پف موثر باشد.
یکی از راه های رایج در کشورهای غربی استفاده ازپماد مخصوص هموروئید می باشد که ما به شخصه تجربه ای در این زمینه  نداریم. پمادهای حاوی کرتیزون را به دلیل نازک کردن پوست و بد تر شدن کبودی به مرور زمان نمی بایست استفاده کرد.
از دیگر راه های کار ساز می توان به لیزر درمانی اشاره کرد که بیشتر مختص پلک پایین می باشد و بدین طریق اجتماع رنگدانه ها در ناحیه پلک کاهش داده می شود. روش  دیگر کاهش تیرگی زیر چشم پیلینگ شیمیایی می باشد. یک روش درمانی نو و موثر در این زمینه تزریق اسید هیالورونیک و چربی در ناحیه پلک و زیر ماهیچه حلقوی چشم می باشد.  برای اینکه چربی به صورت ماندگار بماند گاهأ لازم است ۲ تا ۳ تزریق به فاصله تقریبأ ۲ ماه انجام پذیرد.
درمان آخر و نهایی سر انجام عمل جراحی پلک ،بلافروپلاستی می باشد که در صورتی که توسط جراح مجرب و متخصص انجام پذیرد نه تنها خطر چندانی ندارد بلکه می تواند نتایج خوبی نیز در پی داشته باشد.

 

جراحی بینی

جراحی بینی

بینی با قرار گرفتن در مرکز صورت تبدیل به مرکز توجه دید دیگران گردیده و تاثیر بسیار بزرگی در زیبایی صورت دارد. افرادی که از ظاهر بینی خود ناراضی هستند فشار روانی زیادی را از این بابت متحمل می شوند. بینی قوزدار، بینی کج، بینی کوفته ای و یا سوراخ های بسیار بزرگ بینی می توانند مسبب پایین آمدن حس اطمینان به نفس در شخص گردند. اشکال در فرم بیرونی بینی می تواند حتی با مشکلات تنفسی همراه گردد. از این روی می بایست پیش از تصحیح فرم بیرونی بینی نیاز به تصحیح اجزای درون بینی نیز بررسی گردد.
توسط جراحی بینی می توان بینی کج را صاف، بینی را کوچک یا بزرگ و یا نوک یا سوراخ های بینی را تصحیح کرد. متدهای جراحی بینی در چند سال اخیر پیشرفت چشم گیری کرده اند. امروزه با متد جراحی باز که توسط برش نامحسوسی بر روی دیواره بین سوراخ های بینی و پس زدن بافت نرم بینی از روی اسکلت بینی انجام می شود می توان عمل جراحی را با دید و دقت بسیار بالاتری از گذشته پیش برد و به همین میزان انتظار نتیجه بهتری را نیز داشت.
افراد کم سن که تقاضای جراحی بینی را دارند می بایست به طور بسیار کامل از بابت ریسک های نهفته در این جراحی برای این گروه  سنی تفهیم و آگاهی رسانی گردند. به طور کلی برای اینکه رشد بینی توسط جراحی بدون ضرورت پزشکی دچار مشکل نگردد توصیه می شود که انجام عمل زیبایی بینی را به پس از پایان دوره بلوغ موکول کرد.

 جراحی بینی چه چیزهایی را به همراه می آورد؟

یکی از فاکتورهای مهم در جراحی بینی پوست بینی می باشد. در اکثر موارد بیماران خواهان کوچک کردن بینی خود می باشند. پس از کوچک کردن اسکلت بینی می بایست پوست با اندازه جدید اسکلت هماهنگ گردد. این هماهنکی هنگامی که پوست بینی کلفت و دارای روزنه های پوستی بزرگ باشد تنها به صورت محدود ممکن می باشد در صورتی که پوست های نازک  این  مشکل را ندارند.
این در حالی است که  پوست نازک توان پوشش ناهمواری های احتمالی اسکلت را ندارد و نه تنها این ناهمواری ها  قابل لمس بلکه در مواردی حتی قابل رویت نیز می باشند.
امکان نیاز به جراحی دوم یا ترمیم در جراحی بینی به نسبت بالا می باشد که مسبب آن الزاماً ناتوانی جراح نمی باشد بلکه آناتومی بینی نیز نقش بزرگی در آن بر عهده دارد.
هنر در جراحی بینی دسترسی به نتیجه ای می باشد که با صورت شخص هماهنگی  و ظاهری طبیعی داشته باشد به علاوه اینکه اشکالی در امر تنفس به وجود نیاورد.

ریسک های ممکن جراحی بینی:

جراحی بینه جزء پیچیده ترین  جراحی های  صورت به شمار می آید که گاهاً نارضایتی بیمار از نتیجه را به همراه می تواند داشته باشد.
بلافاصله پس از جراحی بینی متورم خواهد بود که این تورم زمان زیادی باقی می ماند. فرم جدید بینی معمولاً ۳-۶ ماه پس از عمل آشکار می شود و هرگونه ترمیم در صورت نیاز می بایست پس از تثبیت نتیجه برنامه ریزی گردد.
احساس بی حسی. خشکی مخاط بینی. نا همواری پوستی. آشکار بودن خط بخیه. شماری از ریسک های جراحی بینی می باشند.

توصیه های پیش از جراحی:

حداقل ۱۴ روز پیش از تاریخ جراحی می بایست با مشاوره پزشک معالج استفاده از داروهایی که خواص جلوگیری کننده از انعقاد خون را دارند قطع نمود.
به حداقل رسانیدن مصرف نیکوتین و الکل ۴ هفته قبل از تاریخ عمل.
در صورت وجود آلرژی و یا بیماری در حال معالجه حتما جراح خود را مطلع کنید.
اگر به سرعت و بر اثرضربات کوچک دچار کبودی می شوید حتما جراح خود را مطلع کنید.
اگر قرص ضد بارداری مصرف می کنید جراح خود  را مطلع کنید.
اگر  دچار عفونت در ناحیه سر و گردن می باشید جراح خود را مطلع کنید.

توصیه های پس از جراحی بینی:

بلافاصله  پس از جراحی می بایست با سردرد. تورم و هماتوم حساب کرد.
گچ بینی (اسپلینت) به  طور معمول پس از یک هفته برداشته می شود و چسب بینی جایگزین آن می شود که طرز صحیح زدن آن به شما آموزش داده می شود.
تعویض چسب هر ۴۸ ساعت. پس از شستشو پوست از کرم های چرب کننده استفاده نکنید.
مدت ماندگاری تامپون بینی بسته به   نوع جراحی شما و نظر جراح متفاوت می باشد.
استفاده از کمپرس سرد و بالا نگاه داشتن سر در هنگام خواب و استراحت. (معمولا ۱-۲ روز)
پرهیز از داروهای ضد انعقاد خون مانند آسپیرین.
پرهیز از دستکاری و خیس کردن گچ بینی ( اسپلینت ).
پرهیز از فین کردن. در صورت نیاز از یک گوش پاک کن استفاده کنید.
مخاط بینی را با آب نمک و قطره چکان شستشو دهیدو با پماد بینی چرب نگاه دارید.
استفاده از لنز چشمی از روز ۷ و عینک پس از ۶-۸ هفته.
استحمام  به شرط جلوگیری از خیس شدن اسپلینت از روز ۳. شنا کردن به شرط شیرجه نزدن و زیر آبی نرفتن پس از پایان ماه دوم.
مدت استفاده از چسب را از جراح خود بپرسید. بسته به استخوانی یا گوشتی بودن بینی متفاوت می باشد.

جراحی بینی دکتر میر محمد مهدی
جراحی بینی دکتر میر محمد مهدی
پروتز گونه و چانه

اصلاح اسکارها

خاطره تصادف، جراحی و یا هر واقعه دیگری که از خود زخمی به جای بگذارد با   گذشت زمان کم رنگ  می شود و گاها حتی از یاد می رود، جای زخم یا به اصطلاح اسکار ولی از بین نمی ورد و می تواند همواره یادآور اینگونه وقایع باشد. علاوه بر فشار روانی اسکارها می توانند درد جسمانی نیز به همراه داشته باشند، برای نمومه  کلويیدها و یا بسته به موقعیت مکانی آنها موجب اختلال در حرکت مفصل ها شوند.

در مواردی بسیار اندک حتی تبدیل بافت زخم به بافت سرطانی نیز گزارش شده است.

بسته به نوع اسکار روش های درمانی متفاوتی موجود می باشند.

اسکارها غالبا به دسته های زیر دسته بندی می شوند:

ـ اسکارهای فیبرز= تقریباً نا محسوس و صاف و تنها از نظر ظاهری با بافت های مجاور تفاوت دارند.

ـ اسکارهای آتروف یا هایپوتروف = همراه با گودی و تو رفتگی، گاها دارای مرزهای بسیار مشخص، مانند جای جوش

ـ اسکارهای هایپرتروف = برآمده و دارای مرز مشخص، از مرز زخم فراتر نمی روند، امکان بهبودی بدون درمان هم موجود می باشد.

ـ اسکارهای کلوئیدی = برآمده و بدون مرز، از اندازه زخم بزرگتر می شوند، حتماً نیاز به درمان دارند.

ـ اسکارهای اسکلروزی = سفت، بدون انعطاف پذیری، با مرور زمان باعث کشیدگی در بافت های مجاور می شوند

روش های درمان اسکارها:

ـ لیزرتراپی

ـ میکرونیدلینگ

ـ تزریق چربی یا اسید هیالوریک

ـ درم ابریژن

ـ پیلینگ شمیکال

ـ کریو تراپی

ـ پانسمان های کمپرسی

ـ درمان دارویی

ـ جراحی

لیزرتراپی:

اصلاح اسکارها با لیزر تراپی

مناسب برای مسطح کردناسکارهای آتروف، هاپرتروف و کلوئیدها. به وسیله لیزco2 لایه بیرونی پوست براشته می شود و علاوه بر هم سطح کردن اسکار با بافت های مجاورپوست تحریک به ترمیم شده و لایه های نو می سازد. پس از لیزر می بایست از قرار گرفتن مقابل نور مستقیم  خورشید پرهیز کرد.

میکرونیدلینگ:

اصلاح اسکارها با میکرونیدلینگ

توسط دستگاهی مجهز به سوزن های بسیار ریزو استریل مخصوص که با سرعت زیادی در سطح پوست نفوذ می کنند می توان اسکارهای سفت را نرم کرد. در کنار تحریک پوست به نوسازی بافت می توان توسط میکرونیدلینگ اختلال های پیگمنتی پوست را نیز تا حدی درمان نمود.

تزریق چربی یا اسید هیالوریک:

اصلاح اسکارها با تزریق چربی

مناسب برای هموار کردن سطح گودی ها مانند اسکارهای هایپوتروف.

گود رفتگی سطح پوست را می توان با تزریق چربی یا اسید هیالوریک از بین برد. چربی مورد نیاز برای تزریق از خود بیمار گرفته می شود. ناحیه هایی که بیشتر برای این منظور استفاده می شوند عبارتند از شکم، پهلو و ران پا. سلول های چربی بواسطه  محتوی سلول های بنیانی بودن از قدرت ترمیم بسیار خوبی برخوردارند و نسبت به اسید هیالوریک ماندگاری بیشتری دارند. اسید هیالوریک با گذشت زمان از سوی بدن جذب می گردد و پس از مدتی نیاز به تزریق مجدد می گردد.

درم ابریژن:

اصلاح اسکارها با دم ابریژن

رای مسطح کردن اسکارهای برجسته هایپرتروف و گودرفته با وسعت بالا.

یکی دیگر از شیوه های برداشتن لایه سطحی پوست، که در نتیجه باعث تحریک پوست نسبت به ساخت بافت تازه می گردد درم ابریژن می باشد.  در این روش با به بهره گرفتن تجهیزات مدرن پزشکی که عملکردی مانند سمباده نرم دارند لایه سطحی پوست تخریب می گردد.  پس از درم ابریژن می بایست از قرار گرفتن مقابل نور مستقیم  خورشید پرهیز کرد.

پییلینگ شیمیایی:

اصلاح اسکارها با پیلینگ شیمیایی

مناسب برای هموار کردن سطح گودرفتگی های پوست مانند اسکارهای هایپوتروف.

بواسطه مواد شیمیایی مجاز که روی پوست مالیده می شوند لایه های پوست به ترتیب از خارج به داخل تخریب می شوند. مهم آن است که این تخریب در لایه مورد نظر انجام پذیرد و به لایه های عمیقتر آسیبی نرساند. پس از پیلینگ می بایست از قرار گرفتن مقابل نور مستقیم  خورشید پرهیز کرد

کرایوتراپی:

اصلاح اسکارها با کرایوتراپی

مناسب برای اسکارهای برجسته  هایپرتروف و کلوئیدها.

نیتروژن مایع دمایی معادل ۱۹۶ـ درجه سلیوس دارد. این مایع توسط سیستم بسته ای درون کلوئید به گردش می آیند و سسب مسدود شدن عروق خون رسان می گردد و از این طریق باعث تحلیل بافت اسکار می شود.

پانسمان های کمپرسی:

اصلاح اسکارها با پانسمان های کمپرسی

مناسب برای جلوگیری از بوجود آمدن اسکارهای برجسته و کلوئیدها بخصوص در درمان زخم های ناشی از سوختگی.

در این نوع درمان پوشش هایی از جنس مواد مخصوص استفاده می شوند که به صورت دائمی فشار کمی بر روی بافت وارد می آورند و باعث کاهش گردش خون در بافت زخم می گردند و از این طریق مانع از رشد اسکار می گردند. این پوشش ها می بایست ۲۴ ساعته استفاده شوند و نهایتاً ۳۰ دقیقه برای دوش گرفتن در آورده شوند. مدت استفاده از این پوشش ها چندین ماه و گاهاً به سال نیز می انجامد.

درمان دارویی:

اصلاح اسکارها با درمان دارویی

مناسب برای درمان اسکارهای کلوئیدی.

با تزریق و یا استفاده  روی پوست داروهای مخصوص می توان نه تنها جلوی رشداسکارهای هایپرتروف و کلوئید را گرفت بلکه تا حدی انداره آنها را نیز کاهش داد. برای تزریق معمولا محصولات کورتیزون دار و برای استفاده موضعی معمولا کرم های حاوی عصاره پیاز و یا سیلیکون استفاده می شود.

جراحی:

اصلاح اسکارها با جراحی

در  صورتی که هیچ یک از درمان های غیرتهاجمی  موثر واقع نیافتد می بایست جراحی را به کار گرفت. شیوه هایی متفاوتی برای انحام این کار از قبیل طریق برش، جابجایی بافت یا استفاده از بافت گسترها و یا انواع گرفت ها وجود دارند که بسته به نوع اسکار و صلاح دید جراح متخصص پلاستیک و ترمیم گزینش می شوند.


جراحی پلک

جراحی پلک

ردپای گذر زمان بر روی پلک ها به خاطر موقعیت مرکزی آنها در صورت بسیار آشکار می باشد.

چین و چروک دور چشم، پف زیر چشم و یا افتادگی پوست پلک ها را نمی توان با لباس استتار کرد در حالی که بسیار روی خسته به نظر رسیدن صورت تاثیر گذار می باشند.

نازک بودن پوست پلک در بوجود آمدن و آشکار بودن چروک های دور چشم نقش بزرگی دارد. بافت چربی این پوست نازک را به سمت بیرون می راند و باعث بوجود آمدن پف دور چشم و افتادگی پلک ها می شود که گاهاً حتی باعث کوچک شدن میدان دید می شود. سرعت پیر شدن و افتادگی پوست پلک به عواملی مانند ژنتیک شخص، قرار گرفتن بیش از حد در معرض آفتاب و بیش از حد بودن حرکت ماهیچه های دور چشم بستگی دارد.

جراحی پلک در اکثر موارد بیشتر جنبه زیبایی دارد و بسته به میل شخص در هر سنی قابل اجرا می باشد. به وسیله این جراحی پوست و بافت چربی زیادی برداشته می شود و شادابی به چشم دوباره برگردانده می شود.

جراحی پلک

پی آمدهای جراحی پلک:

داشتن دانش کافی در باب تکنیک ها و مرزهای این جراحی برای کسب نتیجه ای مطلوب بسیار حايز اهمیت می باشد. ارزش انتخاب یک جراح متخصص بسیار بالا است و می تواند از پی آمدهای ناخوشانید بسیار جلوگیری کند.

تیرگی رنگ و پوست بسیار نازک پلک های تحتانی را نمی توان به طور کامل به وسیله این جراحی از بین برد. برای این منظور می توان از تکنیک تزریق چربی کمک گرفت.

پس از برداشتن پوست و بافت چربی اضافه از پلک ها نگاه بازتر و چشم ها درخشان تر خواهند شد.

ریسک های ممکن در جراحی پلک:

ریسک های نهفته در جراحی پلک اندک می باشند مشروط بر آنکه این جراحی توسط پزشک متخصص جراحی پلاستیک و یا چشم پزشک با فلوشیپ اکولوپلاستیک که دارای تجربه کافی در این جراحی می باشد انجام پذیرد.

از ریسک های جراحی پلک می توان به نکات زیر اشاره کرد:

بازماندن چشم به دلیل بیش از حد برداشتن پوست.

باقی ماندن چروک ها و پوست اضافه به دلیل برنداشتن کافی پوست.

هماتوم و تورم و اسکارهای کلوییدی. خشکی چشم و تاری دید موقت.

توصیه های پیش از جراحی:

پیش از انجام جراحی برای معاینه به چشم پزشک مراجعه کنید و در صورت وجود هر گونه بیماری جراح خود را از آن مطلع کنید.

حداقل ۱۴ روز پیش از تاریخ جراحی می بایست با مشاوره پزشک معالج استفاده از داروهایی که خواص جلوگیری کننده از انعقاد خون را دارند قطع نمود.

به حداقل رسانیدن مصرف نیکوتین و الکل ۴ هفته قبل از تاریخ عمل

در صورت وجود آلرژی و یا بیماری در حال معالجه حتما جراح خود را مطلع کنید.

اگر به سرعت و بر اثر ضربات کوچک دچار کبودی می شوید حتما جراح خود را مطلع کنید.

در روز جراحی از آرایش کردن پرهیز کنید و عینک آفتابی خود را به همراه داشته باشید.

توصیه های پس از جراحی:

بلافاصله پس از جراحی پلک ها  متورم و کبود خواهند بود. برای بهبود سریع تر از کمپرس سرد استفاده نمایید و به حالت نیمه نشسته بخوابید.

از  مصرف مسکن هایی که خاصیت ضد انعقاد خون دارند پرهیز کنید.

برای شستشو  چشم از گاز تمییز و محلول شستشوی چشم استفاده نمایید.

پس از عمل امکان این می رود که چشم به دلیل تورم کامل بسته نشود که این امر زودگذر می باشد و با کاسته شدن تورم از بین می رود. در غیر این صورت به جراح خود مراجعه نمایید.

نخ بخیه معمولا پس از ۷ـ۵ روز کشیده می شود.

از مالیدن چشم ها در هفته های نخست پس از جراحی خودداری کنید.

۳ روز پس از کشیدن نخ بخیه می توانید از لوازم آرایشی استفاده نمایید.

از لنز خود زمانی می توانید استفاده کنید که دیگر دردناک نباشد.

لیفت ابرو

لیفت ابرو

ابروهای زیبا و نقش دار جلوه خاصی به چهره شخص می بخشند. ابروهای افتاده و خط اخم آشکار بر عکس از جلوه صورت می کاهند و باعث خسته و بی حوصله به نظر رسیدن صورت می گردند.

چرا می بایست خسته, بی حوصله و اخم آلود به نظر برسیم هنگامی که احساس هیچ یک از اینها را در خود نداریم؟

با انجام لیفتینگ ابرو جراح پلاستیک قادر است جلوه از دست رفته ابروها و همراه با آن شادابی را مجدد به شما بازگرداند. خط بخیه بواسطه قرار گرفتن در ناحیه رویش موی سر از دید پنهان خواهد ماند. پوست ناحیه پیشانی بالای ابروها از بافت زیرین خود جدا می گردد و پس از بالا کشیدن و برش مقدار پوست اضافه دوباره بخیه می شود.

لیفت صورت

لیفت صورت

با بالا رفتن سن و پیشرفت روند پیری، پوست نیز دستخوش تغییراتی می گردد که آثار آن در ناحیه سر و گردن شل شدن و افتادگی پوست به همراه پیدایش چین و چروکهای عمیق و آشکار در سطح پوست می باشد. این تغییرات عمدتا ناشی از کاهش انعطاف پذیری پوست بدلیل تغییر در تناسب بافتهای کلاژن و الاستین و همچنین کاهش میزان آب پوست، کاهش میزان بافت چربی و ضعیف شدن ماهیچه های لایه زیرین پوست می باشد. نتیجه این تغییرات در نهایت همانگونه که اشاره شد شل شدن و افتادگی پوست می باشد که باعث اضافه به نظر رسیدن پوست می گردد.

با انجام لیفتینگ صورت می توان این افتادگی و چین و چروک ها را تا حد زیادی اصلاح کرد و نه تنها به صورت ظاهری جوان، بلکه حس جوان بودن را هم دوباره در شخص احیا کرد. سن و یا زمان مناسب برای انجام لیفتینگ صورت زمانی است که شما تمایل به بازگشت به چهره چندین سال پیش خود را داشته باشید، بدون توجه به عدد سن.

لیفتینگ صورت یا در زبان عامیانه لیفت صورت بیانگر نوعی از جراحی پلاستیک و زیبایی می باشد. هدف از این جراحی همان گونه که از نام آن پیداست کشیدن پوست صورت و بافت زیرین آن برای از بین بردن افتادگی پوست و جوانسازی صورت می باشد.

در لیفت گونه یا میدفیس ناحیه میانی صورت و گونه ها در جهت خلاف نیروی جاذبه به سمت بالا کشیده می شود. در لیفت گردن برای دست یافتن به نتیجه دلخواه و طولانی مدت علاوه بر کشیدن پوست می بایست ماهیچه پوستی گردن (پلاتیسما) را نیز کشید و جوانسازی کرد.

لیفتینگ صورت را می توان به دو روش باز، توسط برش های چندین سانتیمتری که از پشت خط مو در ناحیه شقیقه آغاز و پس از گذشتن از کنار گوش به پشت گوش منتهی می گردند، و یا به روش بسته یا اندوسکوپی انجام داد. انتخاب هر یک از این روش ها  منوط به مقدار اضافه پوست و انتظار شما از نتیجه جراحی می باشد.

برای نمومه از طریق روش اندوسکوپی تنها قابلیت جابجایی و کشش بافت موجود می باشد و نمی توان از این طریق پوست اضافه را جدا نمود.این مسئله در مورد شبه لیفتینگ هایی که برای نمونه توسط نخ لیفت صورت  انجام می شود نیز صدق می کند و همین امر سبب میگردد تا نتیجه خیلی مطلوب نباشد.

از آنجایی که بواسطه انجام جراحی لیفتینگ پیشرفت روند پیری متوقف نمی گردد، نتیجه این جراحی ابدی نمی باشد و شاید پس از گذشت ۷ تا ۱۰ سال نیاز به تکرار این جراحی باشد. برای جلوگیری از غیرطبیعی شدن نتیجه و از دست نرفتن میمیک طبیعی صورت نمی توان تمام چین و چروک های صورت را اصلاح کرد، برای نمونه خطوط عمودی دور لب. برای جلوگیری از پیدایش surgical-face می بایست حد و مرز ممکن در جوانسازی را شناخت و به آن احترام گذاشت.

لیفت صورت

تکنیک های لیفتینگ صورت:

لیفتینگ اسماس:SMAS-Lifting

لیفت صورت

در این تکنیک لایه اسماس که لایه ای پر استحکام بین پوست و روی ماهیچه های صورت قرار دارد مبنی اصلی برای جابجایی و کشیدن بافت می باشد. این لایه از بافت های زیرین خود جدا شده، کشیده و اضافه آن بریده می شود و به مناطق محکم دوخته می شود. راه های دیگری هم مانند دو لایه و یا پلیسه کردن اسماس موجود می باشند. انجام این عملیات ها بر روی لایه اسماس در ماندگارترشدن نتیجه تاثیر به سزایی دارد.

این تکنیک در روش هایی مانند S-Lift ,Fogli-Lift ,Soft-Lift ,MACS-Lift استفاده می شود.

لیفت صورت

مینی لیفتینگ Mini-Lift

در این نوع لیفتینگ تنها پوست کشیده می شود و هیچ عملیاتی روی لایه اسماس انجام نمی پذیرد. همانگونه که عنوان شد در صورتی که بافت اسماس کشیده نشود ماندگاری نتیجه جراحی زیاد نخواهد بود.

لیفتینگ مایع Liquid-Lift

در این نوع لیفتینگ توسط تزریق مایعاتی مانند چربی و یا اسید هیالوریک به صورت حجم داده می شود. ماندگاری این نوع لیفت بسته به ماندگاری مایع تزریق شده می باشد و پس از از بین رفتن اثر آن می بایست مجدد تکرار شود.

دوران نقاهت و نوع بیهوشی:

طول دوران نقاهت در اشخاص متفاوت می باشد و بستگی به نوع و بزرگی جراحی دارد. به همین نسبت قابلیت حضور در اماکن عمومی از یک تا هشت هفته پس از عمل متغییر می باشد.

لیفتینگ صورت را می توان بسته به شرایط روحی و جسمی  متقاضی و بزرگی مساحت مورد جراحی یا با بی حسی موضعی همراه با استفاده از داروی خواب آور و یا با بیهوشی عمومی انجام داد. مدت زمان جراحی نیز بسته به شمار موارد و مساحت مورد جراحی از ۲ تا ۴ ساعت متغیر می باشد.

ریسکهای نهفته در لیفتینگ صورت:

تورم، کبودی، عفونت، تاخییر یا اشکال در بهبود زخم، خط بخیه نافرم و پهن، آسیب به  اعصاب حسی و حرکتی و نامتقارن بودن دو نیمه صورت از جمله ریسکهای قابل ذکر در جراحی لیفتینگ صورت می باشند.

توصیه های پیش از جراحی:

– حداقل ۱۴ روز پیش از تاریخ جراحی می بایست با مشاوره پزشک معالج استفاده از داروهایی که خواص جلوگیری کننده از انعقاد خون را دارند قطع نمود.

– به حداقل رسانیدن مصرف نیکوتین و الکل ۴ هفته قبل از تاریخ عمل.

– در صورت وجود آلرژی و یا بیماری در حال معالجه حتما جراح خود را مطلع کنید.

– اگر به سرعت و بر اثرضربات کوچک دچار کبودی می شوید حتما جراح خود را مطلع کنید.

– اگر  دچار عفونت در ناحیه سر و گردن می باشید جراح خود را مطلع کنید.

– وجود بیماری های داخلی مانند فشارخون و قند خون بالا و …

– پیش از جراحی انجام آزمایش خون برای بیماران ما روتین می باشد

– در صورت وجود بیماری های داخلی مانند بیماری های قلبی و یا ریوی نیاز به مشاوره با پزشک متخصص می باشد.

– اگر در آینده نزدیک می خواهید کاهش وزن داشته باشید جراح خود را مطلع کنید.

– برای استتار خط بخیه تا زمان بهبود نهایی بهتر است از کوتاه کردن بیش از حد موهای خود قبل از جراحی خودداری کنید.

– اگر قصد رنگ کردن موهای خود را دارید، زمان مناسب برای این کار ۷ روز پیش و یا ۱۴ روز پس از انجام جراحی می باشد.

– از آنجایی که استحمام در روزهای نخست پس از جراحی میسر نمی باشد، حتما صبح روز جراحی استحمام کنید.

توصیه های پس از جراحی:

ـ بلافاصله  پس از جراحی می بایست با سردرد، تورم و هماتوم حساب کرد.

ـ استفاده از کمپرس سرد و بالا نگاه داشتن سر در هنگام خواب و استراحت. دستمال تمیزی را نمناک نموده، روی پوست خود قرار دهید و سپس بسته یخ را روی آن قرار دهید. این کار را ۶ تا ۸ بار، هر بار به مدت ۲۰ دقیقه انجام دهید. از گذاشتن مستقیم یخ روی پوست خودداری کنید. خنک کردن بیش از اندازه حتی باعث افزایش تورم می شود.

ـ پرهیز از داروهای ضد انعقاد خون مانند آسپیرین به مدت ۲ تا ۴ هفته.

ـ نخ بخیه  در صورتی که قابل جذب  نباشد پس از ۷  روز کشیده می شود.

ـ گرفتن دوش از روز ۷ و پس ازکشیدن بخیه ها مجاز میباشد تا آن زمان می توانید موها و بدن خود را بدون خیس کردن بخیه ها شستشو دهید.

ـ در روزهای نخست از جویدن زیاد پرهیز و بیشتر از مایعات استفاده کنید.

ـ ۶-۸ هفته پس از جراحی از تماس مستقیم با نور خورشید پرهیز کنید.

ـ استفاده از نوشیدنی هایی مانند آب آناناس و آب کرفس در حد معقول که به معده آسیب نرساند برای بهبود سریعتر تورم توصیه می گردد.

ـ فعالیت ورزشی خود را می توانید ۴ هفته پس از جراحی از سر بگیرید.

– پس از یک هفته می توانید آرایش کنید.

– در هفته نخست از کرم های پوستی استفاده نکنید.

– روزهای نخست نیمه نشسته بخوابید

– نتیجه نهایی جراحی را زودتر از نیم تا یک سال پس از جراحی نمی توان بطور قطعی مورد قضاوت قرار داد.

– کیفیت پوست با انجام جراحی لیفتینگ تغییر به سزایی نمی کند و برای بهبود کیفیت پوست نیاز به انجام لیزرتراپی، میکرونیدلینگ و اینگونه درمان ها می باشد.


لیفت پیشانی

لیفت پیشانی

خطوط روی پیشانی و خط اخم میان دو ابرو نشانه های طبیعی افزایش سن هستند. انعطاف پذیری پوست پیشانی با گذر زمان کم می شود و اغلب سبب افتادگی ابرو ها و بوجود آمدن پوست اضافه در ناحیه پلک ها می گردد.

چرا می بایست خسته، بی حوصله و اخم آلود به نظر برسیم هنگامی که احساس هیچ یک از اینها را در خود نداریم؟

جراح پلاستیک قادر است توسط لیفتینگ پیشانی این علائم ناخوشایند را از بین ببرد و سطح پیشانی شما را هموار و افتادگی ابرو شما را نیز مجدد تصحیح کند. بدین گونه نه تنها دیگر خسته، بی حوصله و اخم آلود به نظر نمی رسید بلکه از گذشته جوانتر هم به چشم خواهید آمد.

لیفتینگ پیشانی به دو طریق باز

 و بسته (آندوسکوپی)

قابل اجرا می باشد. در هر دو روش خط بخیه به واسطه قرار گرفتن در ناحیه رویش موی سر از دید پنهان خواهد ماند. در هر دو روش توسط جراح پلاستیک پوست ناحیه پیشانی از بافت زیرین خود و پس از بالا کشیدن و برش مقدار پوست اضافه دوباره بخیه می شود. همچنین توسط این روش جراح قادر است در صورت نیاز ماهیچه های پیشانی و اخم را نیز به مقدار لازم برش دهد تا عمر نتیجه عمل بیشتر گردد.

پروتز گونه و چانه

پروتز گونه و چانه

بزرگ کردن چانه و گونه توسط پروتز یکی از روش های بسیار ساده و موثر در برقرار کردن هماهنگی بین اجزای صورت می باشد. با استفاده از پروتز و هماهنگ کردن اندازه گونه و چانه با بینی می توان پروفایل صورت را به تعادل رساند. با بزرگ کردن گونه و یا چانه بینی کوچکتر به نظر می رسد.

پروتز گونه و چانه

از دیگر مزایای استفاده از پروتز صورت می توان به شفافتر کردن خطوط و مرزبندی صورت اشاره کرد. به واسطه تنوع زیاد پروتز ها می توان چانه و یا فک را پهنتر و جلوه صورت را مردانه و یا باریکتر و جلوه صورت را زنانه تر کرد.

به واسطه قرار گرفتن خط برش و بخیه داخل دهان هیچ خط بخیه ای پس از عمل  قابل رویت نمی باشد.

پروتز گونه و چانه

ریسک های ممکن دراستفاده از پروتز:

ریسک های نهفته در استفاده از پروتز اندک می باشند مشروط بر آنکه این جراحی توسط پزشک متخصص جراحی پلاستیک  که دارای تجربه کافی در این جراحی می باشد انجام پذیرد.

از ریسکهای جراحی پلک می توان به نکات زیر اشاره کرد:

عفونت، نامتقارن بودن صورت، پس زدن پروتز توسط بدن.

توصیه های پیش از جراحی:

حداقل ۱۴ روز پیش از تاریخ جراحی می بایست با مشاوره پزشک معالج استفاده از داروهایی که خواص جلوگیری کننده از انعقاد خون را دارند قطع نمود.

به حداقل رسانیدن مصرف نیکوتین و الکل ۴ هفته قبل از تاریخ عمل

در صورت وجود آلرژی و یا بیماری در حال معالجه حتما جراح خود را مطلع کنید.

اگر به سرعت و بر اثرضربات کوچک دچار کبودی می شوید حتما جراح خود را مطلع کنید.

توصیه های پس از جراحی:

بلافاصله پس از جراحی منطقه جراحی شده متورم  و کبود خواهد بود. برای بهبود سریع تر از کمپرس سرد استفاده نمایید و به حالت نیمه نشسته بخوابید.

از  مصرف مسکن هایی که خاصیت ضد انعقاد خون دارند پرهیز کنید.

نخ بخیه معمولا قابل جذب می باشد.

از ماش دادن صورت در هفته های نخست پس از جراحی خودداری کنید.